آن روزها که بین بزرگ شدن و کوچک ماندن دست و پا می زدیم و مدام کتابها را ورق می زدیم و خودمان را توی آینه نگاه می کردیم و کفشهای پاشنه بلند مادرمان را پا می کردیم،‌ دقیقا همان روزها بود که شیفته آدم بزرگ نشدن و شازده کوچولو ماندن هم بودیم.
آرزومان بود زودتر بزرگ شویم و زندگی واقعی برایمان اتفاق بیفتد ولی همیشه بتوانیم بفهمیم که این کلاه نیست بلکه یک مار بواست که آن فیل گنده را قورت داده است. دلمان می خواست یادمان نرود بزرگ شدن واقعی به این نیست که به سیاره کوچک و گل سرخش بخندیم و سر تکان دهیم و برویم هواپیمایمان را تعمیر کنیم. دلمان می خواست یادمان بماند بزرگ شدن واقعی یعنی اینکه قادر باشیم گل سرخی را آن طور بی منطق دوست بداریم
این روزها فکر می کنم اطرافم پر از آدم بزرگ است. دقیقا از آن آدم بزرگهایی که قرار نبود بزرگ شوند. آنهایی که مار بوا را نمی بینند ولی عاشق گل سرخ هم نمی شوند.کلا آدم بزرگهایی که بزرگ شدنشان را در این می بینند که خوب نباشند چون نفعی ندارد. روی همین حساب هم به اهلی شدن روباه می خندند.
آدم بزرگهای این روزها،‌ گمان می کنند خیلی بزرگ شده اند. به یکدیگر نگاههای سنگین می کنند. همدیگر را تحقیر می کنند. نج نچ می کنند. و اصلا نمی فهمند چقدر هنوز بزرگ نشده اند. نمی فهمند نمی شود بزرگ شد،‌و مستقل نبود. نمی فهمند نمی شود عاشق شد و مستقل نبود.استقلال فکری کامل. یعنی تو و درک تو از این دنیا بی هیچ واسطه ای. بی مذهب و سنت و خانواده و گذشته و آینده.
آدم بزرگهای این روزها خیلی که بزرگ شده باشند حسرت گل سرخ دارند هنوز. فکر می کنند لابد به قول روباه اهلی که بشوند دیگر همه چیز تمام است.
می دانی... من مدتهاست دیگر نه حسرت گل سرخ دارم و نه میخواهم اهلی بشوم. ولی هم گل سرخ را دوست دارم هم اهلی شدن را. من آن آدم بزگی هستم که عاشق گل سرخ می شود چون گل سرخ عشق را می شناسند. من آنقدر بزرگ شده ام که عاشق گل سرخ نق نقوی بی منطق نشوم. و آنقدر بزرگ شده ام که بدانم کلاه می تواند مار بوا باشد. آنقدر بزرگ شده ام که بفهمم وقتی کاملا مستقل بودی، یک آدم بزرگ دوست داشتنی می شوی که عاشق گندمزار می شود.و برایش خنده دار نیست که مار بوا فیل را بخورد.
این روزها دارم می فهمم،‌بزرگ شدن یعنی تو هستی و این دنیای زیبا. نه مذهب،‌نه خانواده، نه سنت، نه کودکی، نه سختی، نه خاطره ،‌نه درد، نه شادی،‌نه پول و نه حتی سلامتی تاثیری در بودن تو ندارد. تو هستی و خودت هستی و هیچ چیز تو را از خودت بودن جدا نمی کند. بزرگ شدن یعنی آرزوی شازده کوچولو شدن نداشته باشی. بزرگ شدن یعنی شازده کوچولو بودن را مسخره نکنی. بزرگ شدن یعنی خوب باشی چون عقلت به تو می گوید بهترین راه زندگی این است.
این روزها فکر می کنم دارم واقعا بزرگ می شوم