بعضی چیزها فقط یکی هستند . همتا ندارند و تکرار نمی شوند . در بعضی شرایط ویژه روحی و روانی یک فرد یا یک ملت خلق می شوند . می مانند . ماندگاریشان نیز در همین است . یکی از این ها نوحه
"ممد نبودی ببینی" است . این نوحه غم عجیبی دارد . حتما شنیده اید که آن را دوباره تکرار کرده اند با ابیات جدید و ... ولی نه آن نسخه اول می شود و نه بهتر از آن . هیچ وقت نباید خالق یک اثر منحصر به فرد به فکر رقابت با اثرش بیفتد . چیز دیگری که همین خصوصیت را دارد " ربنای" شجریان عزیز است . این قدر این آواز ربنا در جان و دل من می نشیند که حاضر نبیستم این را با بهترین نغمه های جهان معاوضه کنم . اما تکرارش خودش نمی شود . اذان موذن زاده اردبیلی و یک اذان بسیار قدیمی دیگر که فقط ماه رمضان پخش می کنند هم همین خصوصیت را دارند . سرودهای انقلابی نیز همین وضعیت را دارند . کلا فقط بعضی چیزها نیستند که تکرار ناپذیرند . همه چیز تکرار ناپذیر است اما بعضی چیزها تکرار ناپذیرترند .